Maria Montessori

placówka Montessori Warszawa

 

Maria Montesori żyła w latach 1870 – 1952. Była we Włoszech pierwszą kobietą studiującą medycynę. W 1896 r. uzyskała doktorat z psychiatrii i przyjęła asystenturę w Klinice San Giovani. Obserwując tam upośledzone dzieci zainteresowała się pedagogiką specjalną, a później pedagogiką ogólną. Wykorzystując osiągnięcia francuskich lekarzy – pedagogów: Itarda i Seguina, opracowała materiał dydaktyczny zwany Materiałem Montessori.

Maria Montessori

Praca z tym materiałem dała nieoczekiwane rezultaty. Dzieci upośledzone osiągały dobre wyniki w nauce, czego przykładem były pozytywne oceny z egzaminów do szkoły powszechnej.

 

  • W 1986 r. była wykładowcą na Międzynarodowym Kongresie Kobiet w Berlinie, a następnie wygłaszała swoje wykłady o emancypacji kobiet i reformach społecznych w Turynie, Rzymie i Londynie.
  • W 1901 r. Montessori rozpoczęła studia z antropologii na Uniwersytecie Rzymskim. Pragnęła wykorzystać dotychczasowe doświadczenia w pracy z normalnie rozwijającymi się dziećmi. Wkrótce w ramach projektu socjalnego powstała świetlica dla ubogich dzieci z dzielnicy San Lorenzo w Rzymie. Montessori powierzono zorganizowanie i kierowanie placówką. Nazwano ją Casa dei Bambini (Dom dziecięcy).
  • Dnia 6 stycznia 1907 r. uroczyście otwarto przedszkole. Przebywało tam ok. 50 dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Początkowo był to eksperyment – Montessori chciała sprawdzić jak dzieci reagują i zajmują się pomocami rozwojowymi. Już po kilku tygodniach w zachowaniu podopiecznych zaczęły zachodzić duże zmiany. Z rozkojarzonych początkowo, dzieci stawały się zdolne do coraz dłuższej koncentracji uwagi. W sali coraz więcej było ładu i ciszy. Dzieci doskonale się rozwijały, samodzielnie podejmowały działania.

Sukces Casa dei Bambini stał się punktem wyjścia szerokiego zainteresowania placówką pedagogów we Włoszech i w świecie. W krótkim czasie zaczęły powstawać kolejne Casa dei Bambini w Rzymie, Mediolanie, innych miastach włoskich oraz za granicą. Zaczęto organizować szkolenia dla nauczycieli przygotowujące do pracy z dziećmi. Pierwszy Międzynarodowy Kurs Pedagogiki Montessori odbył się w 1909 r. i tak do śmierci Montessori było ich prawie czterdzieści. Organizowano liczne kongresy poświęcone tej pedagogice, powstały liczne stowarzyszenia, najbardziej znaczącym jest Asociacion Montessori Internationale (AMI) – Międzynarodowe Stowarzyszenie Montessori z siedzibą w Amsterdamie.

  • W latach 1911 – 1952 Montessori odbyła liczne podróże uczestnicząc w kongresach pedagogicznych i organizując kursy dla nauczycieli, m.in. do USA, Anglii, Hiszpanii, Holandii, Austrii, Szwajcarii, Niemiec, Francji, Indii, Pakistanu, Szwecji. Wszędzie tam spotykała się z wielkim uznaniem. Powstały liczne dzieła, które cieszyły się ogromną popularnością. W USA pięciotysięczny nakład książki pt. „Montessori Method” został wykupiony w ciągu 4 dni.
  • W 1933 r. po dojściu Hitlera do władzy w Niemczech książki Montessori zostały spalone. W 1938 r. w Austrii po wkroczeniu wojsk hitlerowskich zostały zamknięte szkoły Montessori. W 1939 r. Montessori wyjechała do Indii, gdzie z powodu wybuchu wojny musiała zostać. aż do 1946 r. W tym czasie nastąpił rozkwit indyjskiego ruchu montessoriańskiego. Po powrocie do Holandii, aż do śmierci jeździła po świecie szerząc swą pedagogikę, prowadziła wykłady i szkolenia, brała udział w kongresach UNESCO.

Pedagogika Montessori dotarła niemal do wszystkich zakątków świata, jej prace zostały przetłumaczone na wiele języków. W 1949 r. Montessori została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla.

Montessori zmarła mając 82 lata w Noordwijk w Holandii, gdzie mieszkała od 1936 r.